Forum Dawnego Tczewa

Przed przeszło dziewięćdziesięcioma laty postawiono w Śliwicach budowlę,która nie ma sobie równych w Polsce, jak i też za granicą. Obok głównego wejścia(strona południowo-zachodnia)do parafialnego kościołapw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej,stoi unikalna grota, którą pobudowano ku czci Matki Bożej. Uczyniono to w pięćdziesiątą rocznicę objawienia się jej w Lourdes. W tym francuskim mieście, u podnóża Pirenejów,w grocie Massabiele czternastoletniej pasterce,Bernadettę Soubirous, miała się w 1858 roku ukazać Matka Boska, aby powiadomić ją i wszystkich chorych o cudownych właściwościach uzdrawiających miejscowych wód.Wizja ta uczyniła Lourdes jednym z głównych rzymskokatolickich ośrodków pielgrzymek osób chorych.

Głównym inspiratorem, który doprowadził do powstania groty w Śliwicach - na wzór tej z Francji - był ksiądz Stanisław Sychowski, administrator miejscowej parafii w latach 1896-1916. Przeszedł do historii, jako wybitna postać w dziejach Śliwic, jak też na Pomorzu.
W 1908 roku sprowadził z dalekiej Bawarii konstruktora, który nadzorował całość przedsięwzięcia. Technika jaką zastosował przy tej budowie, do dzisiaj budzi uznanie. Niby prosta, ale sama w sobie niepowtarzalna.Patrząc na całość tego dzieła, nie daje się wiary, że stworzyła, to ludzka ręka. Stare zapiski, jak też przekazy ustne,informują o sposobie jaki zastosował przy budowie groty wspomniany konstruktor.Żużel zmieszany z cementem został sparowany do około siedemdziesięciu stopni Celsjusza, a następnie lano go z góry na siatkę drucianą, z której uprzednio wykonano szkielet całej konstrukcji.(...)
Wewnątrz budowli umieszczono figury, Matki Bożej i św. Bernadetty. Od frontu zamontowano kute, metalowe ogrodzenie. Na całej szerokości miejscowi stolarze pobudowali stylowe klęczniki z drewna. Od samego początku powstania obiekt ten stał się miejscem kultu (...)

Historia Śliwic sięga XII wieku. Nazwę swą wzięły od dzikiej śliwy tarniny, która obficie porastała polanę śliwicką, na skraju której osiedlili się pierwsi przybysze zauroczeni jej kwiecistym kobiercem w okresie wiosennego kwitnięcia. Początkowo Śliwice stanowiły małą osadę, którą zamieszkiwało kilka rodzin trudniących się rybołówstwem, myślistwem, zbieraniem runa i uprawą piaszczystej ziemi.
Do 1309 roku Śliwice stanowiły własność książąt pomorskich, którzy pobudowali w XIII wieku kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny, był on wykonany z drewna i kryty strzechą. Stał on w miejscu obecnego kościoła. Następnie, do 1466 roku Śliwice znajdowały się w rękach Krzyżaków i z tego też okresu pochodzą pierwsze dokumenty źródłowe o Śliwicach, zawarte w aktach Zakonu Krzyżackiego. Wojna trzynastoletnia w latach 1454 - 1466 doprowadziła Zakon do upadku i ziemie te wróciły do Rzeczypospolitej, stając się własnością królewską.
W roku 1618 w miejscu istniejącego kościoła wzniesiono nowy w formie rotundy, wyróżniał się on siedmioma ołtarzami. Bogate wyposażenie kościoła odróżniało go z pośród innych wiejskich kościołów w Prusach Królewskich. Pomimo, że wieś stopniowo się rozwijała, nie ominęły jej przykre następstwa losu. I tak dotykały je grabieże, mordy, zaraza i bieda z powodu kilkuletniej suszy, częściowo strawił je pożar. Wówczas na sejmiku w Toruniu postanowiono uwolnić je od wszelkich obciążeń publicznych na rzecz Skarbu. Aby podnieść zrujnowaną gospodarkę król August II Sas nadał mieszkańcom Śliwic przywilej na mocy, którego ludność mogła swobodnie korzystać z łąk kośnych i pastwisk oraz łowić ryby. Dokument ten zachował się do czasów współczesnych.
Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku Śliwice dostały się pod panowanie pruskie. Nastał czas niewoli. Prusacy chcąc zniemczyć miejscową ludność zakazali mówić i pisać po polsku. Mimo naporu germanizacji Śliwice rozwijały się nadal. W okresie zaboru pruskiego Śliwice stanowiły ośrodek polskości , którego animatorem po roku 1896 był ks. dr Stanisław Sychowski. Dzięki niemu powstał chałupniczy przemysł wikliniarski i fabryka cygar. Po 1902 roku ks. dr Sychowski rozbudował kościół parafialny, a przy nim pobudowaną piękną grotę Najświętszej Marii Panny z Lourdes. Prace wykonane zostały pod nadzorem konstruktora z Bawarii. (...)
Natomiast w 1908 pobudowano nowy cmentarz ze wspaniałą kalwarią. Na cmentarzu znajduje się wspólna mogiła 100 Żydów rozstrzelanych przez SS w lutym 1945 roku w trakcie ewakuacji obozu spod Grudziądza.
Leżą tu też mieszkańcy wsi zamordowani w latach wojny 1939 - 1945. Śliwice zostały wyzwolone spod okupacji niemieckiej 19.02.1945 roku.

Urodził się 9 lipca 1869 r. w Skrzeszewie k. Żukowa na Kaszubach. Jego rodzice Jan i Maria z Dekowskich byli właścicielami niewielkiego majątku. Do gimnazjum uczęszczał w Gdańsku i Wejherowie. W 1887 r. zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia w Seminarium Duchownym w Pelplinie, a następnie w Würzburgu i Monastyrze, gdzie uzyskał stopień doktora (1884). Rozpoczął posługę duszpasterską jako wikary początkowo w Gołubiu, potem w Gniewie i w Komórsku. Tam powołał do życia Towarzystwo Śpiewu i był dyrygentem chóru. W 1896 r. przybył do Śliwic. Z przybyciem do Śliwic ks. Sychowskiego życie parafii ożyło. Kontynuował dzieło swego poprzednika ks. Teofila Krzeszowskiego, który założył w Śliwicach Bank Ludowy, Towarzystwo Rolnicze, bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych i chór „Orfeusz”. Dobrze prosperujący Bank Ludowy wybudował Dom Polski, w którym skupiało się bogate życie kulturalno – oświatowe - spotkania, koncerty, przedstawienia teatralne, zabawy.

Ks. Sychowski zmarł 9 lipca 1921 r. w Byszewie. W uznaniu zasług, mieszkańcy Śliwic główną ulicę wsi nazwali jego imieniem

Proboszcz parafii śliwickiej. Od 1896 roku, działacz społeczny, zakłada przemysł domowy dla zapewnienia parafianom zarobku (koszykarstwo, przemysł cygarniczy), utrzymuje stały kontakt z wychodźcami sezonowymi, wydaje dla nich gazetę parafialną.
Gorący propagator akcji oszczędzania w polskim banku ludowym. Celem uchronienia od wynarodowienia kieruje ludność na sezonowe zarobki w poznańskie, gdzie zapewniał jej opiekę i dobre warunki.