W okresie międzywojennym Tczew konkurował z Toruniem o miano stolicy województwa, niestety tą "bitwę" przegrał. Jednak konkurencja z Toruniem się nie zakończyła. Józef Jendrnalik założył w mieście fabrykę pierników - produkty miały dorównać tym słynnym toruńskim.
Niestety nie wiem gdzie ta fabryka się mieściła, z informacji jakie mam wiem że Józef Jendernalik mieszkał przy ulicy Królewieckiej 4 (nie wiem niestety czy tam mieścił się zakład produkcyjny).
Poniżej opakowanie od paczki pierników pochodzące z książki "Józef Wierzbowski - jeden z wielu...".
Re: Tczewska Fabryka Pierników
: 24 wrz 2013, o 19:19
autor: Jadzia
W pracy p. Raduńskiego "Zarys dziejów miasta Tczewa" pojawia się nazwisko p. Jen/ędernalika (okres I wojny światowej):
Już w pierwszych dniach wojny aresztowano pod zarzutem szpiegostwa i gromadzenia broni Arczyńskiego, Nowackiego, Netkowskiego i Jędernalika, których następnie wywieziono do Gdańska, gdzie więziono ich dwa tygodnie.
Więcej informacji o Józefie J. możemy przeczytać w "Kociewskim Magazynie Regionalnym", nr 2/2007 r.:
Józef Jędernalik urodził się w 1876 roku w Bobowie, powiat Starogard Gdański. Zamieszkał w Tczewie przed pierwszą wojną światową. Tu założył rodzinę. Pod koniec XIX wieku ukończył naukę jako piekarz-ciastkarz w Fabryce Pierników w Toruniu, której właścicielem był Żyd Tomas.
Dla J. Jędernalika więzienie w Gdańsku to tylko niewielki epizod, gdyż do końca wojny odbył "karę" w więzieniu w Magdeburgu. Po powrocie do Tczewa brał aktywny udział w życiu społeczno-politycznym naszego miasta.
Za całokształt swojej działalności dnia 4 lutego 1920 roku na uroczystości w Hali Miejskiej został udekorowany przez gen. Józefa Hallera "Srebrnym Krzyżem Zasługi" (nr 2476) oraz ręcznie namalowanym "Orłem w koronie" autorstwa Lecha Lińskiego. Był jednym z pięciu odznaczonych obywateli. Także w tym roku otworzył pierwszą polską piekarnię w Tczewie przy ul. Chopina pod szyldem "Fabryka Pierników Józefa Jędernalika Pomorze". Wielokrotnie swoje wyroby prezentował na Targach Krajowych w Poznaniu. Zmarł w 1941 roku.
W czasie kiedy przebywał w więzieniu urodziła się córka, która otrzymała imiona Irena Konstancja.
Powyższe informacje otrzymałem od syna Ireny, a mojego byłego ucznia Brunona, który bardzo starannie przechowuje pamiątki rodzinne.
