Forum Dawnego Tczewa

Co tam było
D.W.

Tartak. Właścicielem był Wilke z Zamkowej?
(Tu foto jego domów z innego wątku).

Właścicielem mógł być też J. Lippfeld ...handlarz drewnem i właściciel kilku kamienic (na ulicy Sambora i Nowej)

be-good pisze:No, że właścicielem był Wilke z Zamkowej?
(Tu foto jego domów z innego wątku).

Tak to jest b.dobra odpowiedź
"Dampf Schneidemühle Wilke" - Tartak parowy Wilke,zatrudniał w tym czasie aż 50 pracowników.
D.W.

Tartak nad Wisłą. Zdjęcia wykonano 7 lipca 1942 r. (data widnieje na odwrociu).

Zdjęcia ze zbiorów rodzinnych p. E.Link

Panorama miasta - wg sprzedającego - z 1935 roku (stąd: http://allegro.pl/tczew-ciekawa-panoram ... 57753.html):

Kojarzycie skład drewna/tartak na Wąskiej w latach 50.

Skąd są te fotki?

Jadzia pisze: ↑24 mar 2017, o 22:12 Skąd są te fotki?

Rodziny, która mieszka przy widocznym na zdjęciu podwórku

Ramses74 pisze: ↑1 cze 2011, o 09:43Tak to jest b.dobra odpowiedź
"Dampf Schneidemühle Wilke" - Tartak parowy Wilke,zatrudniał w tym czasie aż 50 pracowników.

Właśnie że to nie jest ten tartak. Rację ma zet48, o czym zresztą była już mowa tym wątku: viewtopic.php?f=127&t=1596&p=64967#p64967

zet48 pisze: ↑31 maja 2011, o 20:30 Właścicielem mógł być też J. Lippfeld ...handlarz drewnem i właściciel kilku kamienic (na ulicy Sambora i Nowej)

Tak. Dzięki zaktualizowanej wersji inwentarza akt nadzoru budowlanego (por. viewtopic.php?f=24&t=3036#p65036) sprawa stała się jasna, który tartak, kiedy i do kogo należał. Poniżej wklejam fragment mapki z 1904 r., gdzie zaznaczone są wszystkie trzy:
- Tartak parowy A - zlokalizowany był na terenach obecnej Zamkowej 11 i 13. Właścicielem była spółka Gustav Wilke i syn (budowniczy Maks), następnie "Tczewski Przemysł Drzewny - Bracia Wilke". Odrestaurowana willa ze słoneczkiem na górze była niegdyś rezydencją rodziny Wilke.
- Tartak parowy B - usytuowany był na działkach za obecną Zamkową 19A i 19B - w czasach II RP też miał numer 11. Należał do mistrza murarskiego Albina Brandta (ur. 1958), członka tczewskiej loży masońskiej. W spisie na lata 1906/07 występuje, ale w roczniku 1913/14 już nie - albo wyjechał, albo wcześniej zmarł. Nie później niż w czasach II RP zabudowania tartaczne Brandta przejęła wspomniana firma braci Wilke. Na późniejszych mapach budynki tej wielkości nie są już widoczne - być może doszło do przysłowiowego "wchłonięcia konkurencji".
- Tartak parowy C - to właśnie ten, którego dotyczy pytanie w poście nr 1 z tego wątku. Tutaj wszystko się zgadza - tartak należał do żydowskiej rodziny Lippfeld. Piękna kamienica na rogu Sambora i Nowej była siedzibą przedsiębiorstwa (Sambora 14), natomiast sam tartak na "świńskim rynku" miał numer Sambora 10. W okresie międzywojennym jego posiadaczem był Teodozy Nosowicz.
Według księgi adresowej miasta Tczewa z 1924 r. istniało również przedsiębiorstwo drzewne na ul. Łąkowej 4 - Leon Kruszyński i S-ka Towarzystwo Akcyjne.