Forum Dawnego Tczewa

Chciałbym rozpocząć temat księży, pastorów i rabinów czyli osób duchownych wszystkich tczewskich wyznań. Rozpocznę od księdza Robert Sawicki (1841 - 1925), proboszcz tczewskiego w latach 1871 - 1925, który dzięki swojej mocnej pozycji (był uczestnikiem wojny prusko-francuskiej gdzie zdobył Żelazny Krzyż za odwagę) potrafił uzyskać zgodę i co najważniejsze pieniądze od władz pruskich na budowę nowej plebanii. Utworzył tez Nowy Cmentarz katolicki gdzie znajduje się jego grób

Ze "Wspomnień Jana z Tczewa" (Konkurs na wspomnienia, organizowany przez MBP-1985 r.): ksiądz Robert Sawicki objął parafię po proboszczu Mettenmeyer'ze (?). Był on Niemcem mocno zasłużonym dla króla Prus. Parafię otrzymał za zasługi na wojnie pod Sedanem. Ksiądz Sawicki zorganizował budowę klasztoru i szpitala na starym cmentarzu. Opiekę nad tymi obiektami powierzył Siostrom Wincentkom.

Śp ks prałat Robert Sawicki

Jako ciekawostka I NIE MA TU CIENIA NACJONALIZMU (POLSKIEGO) wobec osoby przez pół wieku prowadzącej naszą parafię
cytat między innymi z DT: http://www.dawnytczew.pl/index.php?opti ... &Itemid=89" onclick="window.open(this.href);return false;

Ksiądz prałat Wacław Preis urodził się 8 stycznia 1909 r., jako 15 z 19 (!) dzieci. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1931 r. z rąk biskupa Stanisława Okoniewskiego. W czerwcu 1939 r. otrzymał tytuł doktora misjologii (jako pierwszy w przedwojennej Polsce).
Początkowo w czasie okupacji ksiądz Preis ukrywał się w rodzinnych Bogusławkach. Do 1940 r., kiedy musiał uciekać, opiekował się rodzinną parafią w Nawrze. W chwili wybuchu powstania warszawskiego przebywał właśnie w Warszawie, gdzie zaczął pełnić funkcję duszpasterza przy placu Zbawiciela. Po upadku powstania znalazł się w obozie w Pruszkowie (zwolniono go stamtąd 3 października 1944 r.).
Po wojnie, w marcu 1945 r., wrócił do Pelplina, gdzie uczestniczył w przejmowaniu dóbr kościelnych z rąk wojsk radzieckich oraz organizował wyposażenie dla seminarium.
22 maja 1950 r. powierzono mu administrowanie parafią Św. Krzyża w Tczewie, gdzie był proboszczem przez 37 lat.
W latach 70-tych gruntownie odnowił wnętrze Fary, min. odsłonięto pierwotną kolorystykę ołtarzy, ambony i konfesjonałów, zamontowano okna witrażowe w prezbiterium. Za te działania, minister kultury i sztuki przyznał księdzu złotą odznakę „Za Opiekę nad Zabytkami”. Po pożarze wieży Fary doprowadził do jej szybkiej odbudowy, zatroszczył się o nowy parkan wokół kościoła, uporządkował tczewskie cmentarze.
Ksiądz Preis był proboszczem tczewskiej Fary do końca 1987 r. Zmarł 4 sierpnia 1990 r. i został pochowany na Starym Cmentarzu.
Źródła:
https://docs.google.com/viewer?a=v&q=ca ... 8n1ASL2xbQ" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.preis.republika.pl/preis_waclaw.html" onclick="window.open(this.href);return false;
http://www.fara.tczew.pl/nasza-swiatynia/cos-2" onclick="window.open(this.href);return false;

Wśród rodzinnych pamiątek natrafiłem na fotografię z pogrzebu mojej babci Marianny , wykonaną na ulicy Gdańskiej 28 sierpnia 1976 roku. Na cmentarz parafialny odprowadzało Ją trzech księży.Po lewej stronie szedł ówczesny proboszcz , ksiądz Józef Rocławski, ksiądz idący pośrodku jest zasłonięty chorągwią, natomiast po prawej stronie widoczny jest ksiądz Stanisław Cieniewicz, będący w tym czasie jeszcze wikariuszem tej parafii.

Jadzia pisze:Ksiądz prałat Wacław Preis urodził się 8 stycznia 1909 r., jako 15 z 19 (!) dzieci. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1931 r. z rąk biskupa Stanisława Okoniewskiego. W czerwcu 1939 r. otrzymał tytuł doktora misjologii (jako pierwszy w przedwojennej Polsce).
Początkowo w czasie okupacji ksiądz Preis ukrywał się w rodzinnych Bogusławkach. Do 1940 r., kiedy musiał uciekać, opiekował się rodzinną parafią w Nawrze. W chwili wybuchu powstania warszawskiego przebywał właśnie w Warszawie, gdzie zaczął pełnić funkcję duszpasterza przy placu Zbawiciela. Po upadku powstania znalazł się w obozie w Pruszkowie (zwolniono go stamtąd 3 października 1944 r.).
Po wojnie, w marcu 1945 r., wrócił do Pelplina, gdzie uczestniczył w przejmowaniu dóbr kościelnych z rąk wojsk radzieckich oraz organizował wyposażenie dla seminarium.
22 maja 1950 r. powierzono mu administrowanie parafią Św. Krzyża w Tczewie, gdzie był proboszczem przez 37 lat.
W latach 70-tych gruntownie odnowił wnętrze Fary, min. odsłonięto pierwotną kolorystykę ołtarzy, ambony i konfesjonałów, zamontowano okna witrażowe w prezbiterium. Za te działania, minister kultury i sztuki przyznał księdzu złotą odznakę „Za Opiekę nad Zabytkami”. Po pożarze wieży Fary doprowadził do jej szybkiej odbudowy, zatroszczył się o nowy parkan wokół kościoła, uporządkował tczewskie cmentarze.
Ksiądz Preis był proboszczem tczewskiej Fary do końca 1987 r. Zmarł 4 sierpnia 1990 r. i został pochowany na Starym Cmentarzu.

Pogrzeb prałata był wielkim i smutnym wydarzeniem. Kilka tysięcy wiernych odprowadzało Preisa na miejsce wiecznego spoczynku z Fary na cmentarz .

Na poniższej fotce znajduje się znana w Tczewie persona. O kim tu mowa? Miejsce, w którym wykonano zdjęcie - domyślam się (ja znam jeszcze jedną osobę z tej fotki Zresztą nie tylko ja)

Jadzia pisze:Na poniższej fotce znajduje się znana w Tczewie persona. O kim tu mowa? Miejsce, w którym wykonano zdjęcie - domyślam się (ja znam jeszcze jedną osobę z tej fotki Zresztą nie tylko ja)

ksiądz proboszcz Piotr Wysga?
[zaakceptowany][/zaakceptowany]

niespokojna66 pisze:ksiądz proboszcz Piotr Wysga?

Zgadza się. A wiesz, w jakim miejscu zrobiono zdjęcie?