Urodzony 4 czerwca 1935 w Tczewie, polski lekkoatleta, długodystansowiec, medalista olimpijski i Mistrzostw Europy, doktor nauk wychowania fizycznego.

Był jednym z czołowych długodystansowców "Wunderteamu" (obok Krzyszkowiaka, Chromika, Ożoga, i Jochmana). Dwukrotnie brał udział w igrzyskach olimpijskich. W Melbourne 1956 nie ukończył biegu na 5000 m wskutek pęknięcia kości nogi. Natomiast w Rzymie 1960 zdobył brązowy medal na tym samym dystansie (startował też na 10000 m, bez powodzenia).

Sukcesami zakończyły się też starty Zimnego na Mistrzostwach Europy. W Sztokholmie 1958 został srebrnym medalistą na 5000 m (za Krzyszkowiakiem). Powtórzył ten wyczyn na tym samym dystansie w Belgradzie 1962. Był mistrzem Polski na 1500 m w 1956, na 5000 m w 1960, 1965 i 1966 oraz w biegach przełajowych na 8 km (w 1964) i 6 km (w 1966 i 1967). Kilkakrotnie bił rekordy Polski.