6 września 1912 wspomniane towarzystwo otrzymało obszar 34,5 morgi pruskiej (8,8 ha) położony na południe od Parku Miejskiego. Za pośrednictwem Królewskiej Komisji Generalnej we Wrocławiu podzielono go na 53 majątki rentowe. Według dokładnych informacji działki otrzymali królewski leśniczy, malarz, mistrz ślusarski, mistrz stelmach, 3 pracowników pocztowych i 43 pracowników kolejowych. 4 majątki pozostały nie sprzedane. W odróżnieniu od kolonii przy ul. Chłodnej część domów tej kolonii zbudowana została w stylu małych willi. Pierwsze wytyczone ulice objęte zabudową to Sienkiewicza (Stein Strasse) i Krasińskiego (Blucher Strasse) i łączące je fragmenty obecnych Matejki (Arndt Strasse) i Staszica (York Strasse). Do 1917 roku wytyczono dwie następne ulicy (dzisiejsze Wyspiańskiego i Wybickiego) ale ich nie zabudowano i nazwano. W latach dwudziestych, po przejęciu przez Tczewska Spółdzielnie Osadniczą, udało się zbudować tylko trzy domy. Znaczne ożywienie nastąpiło w latach 1928 – 1939, kiedy wybudowano ponad trzydzieści budynków przy dzisiejszej ul. Wybickiego i Wyspiańskiego. W latach 1928 -1929 powiększono sieć wodociągową o ulice Wybickiego, Staszica i Wyspiańskiego, a w latach 1934 -1935 podłączono tam również kanalizację.